1. Yung nanay kong nagtitimpla ng kape kapag nagising na ako.Siya yung naghahanda ng almusal ko sa umaga, namamalantsa ng isusuot ko sa pagpasok.

2. Yung tatay kong handang makinig kapag may problema ka. Siya yung nagtatanggol sayo at nagpapalakas ng loob mo. Pinatatapang ka niya kapag may pinagdaraanan kang problema.

3. Yung kapatid mong yayakap sayo at babati ng “Hi Kuya/Ate!” Sila yung katabi mo matulog, kasabay mong kumain at minsan pa nga, sa kanya mo nasasabi ang mga good and bad na nangyayari sayo.

4. Yung teacher kong kahit minsan, super daldal at pasaway ko, pinagtitiyagaan pa rin niya akong turuan, hindi dahil trabaho niya yun, kasi mahal ka niya at gusto ka niyang magtagumpay.

5. Yung doktor na tumingin sa akin. Yung doktor na nagsabing ito inumin mo, bawal yan, magpahinga ka muna. Alam niya kung ano ang makakabuti sayo.

6. Yung bestfriend mong babatok sayo kapag may mali ka. Siya yung diretsahang sasabihing “ay! Ang pangit naman ng suot mo!” o kaya naman “may muta ka sa mata”

7. Yung kaibigan mong ipagtatanggol ka sa mga nang-aaway sayo. Yung yayakapin ka kapag may problema, yung kahit umiiyak ka na, aasarin ka pa rin nila, hindi para magalit ka pa lalo, kundi ang mapatawa ka. Sila yung kahit may nagagawa kang mali, kaya ka nilang patawarin, KASI ONE FOR ALL, ALL FOR ONE.

8. Yung Tourist Guide nung umalis kami. Yung panahong nagbakasyon kami sa malayo. Siya yung super mag-explain ng mga bagay bagay para maintindihan namin. Siya yung nagtuturo ng mga pupuntahan at kung saan kami mag-eenjoy.

9. Yung driver ng sinakyang kong jeep, kasi nahatid niya ako sa dapat kong puntahan. Safe and sound. 

10. Yung special someone ko na naging inspirasyon ko sa mga bagay na ginagawa ko sa buhay. 

Lahat yan, nakita ko sa Kanya. Kay God. Siya yung nanay na handa kang asikasuhin. Siya yung nagtatanong kung kumain ka na ba o kamusta ka naman. Siya rin yung tatay na minsan, papagalitan ka. Siya yung handang makinig sa mga problema mo at laging nagsasabing “Kaya mo yan, anak!” Siya yung kapatid mong yayakap sayo kapag may problema ka. Siya yung teacher na nagtuturo sayo kung ano ang tama o mali. Siya yung doktor na nagpapagaling sayo at nag-aalaga kapag may sakit ka - physically, emotionally at spiritually. Siya yung bestfriend mo na sasabihin sayo ang kamalian mo kahit gaano man ito kasakit. Siya yung bestfriend na sasbaihing “Sige, iiyak mo lang yan. Nandito naman ako sa tabi mo eh.” Siya yung handang makinig sa mga kwento mo araw araw. Siya rin yung kabarkada mong hindi ka iiwan (kahit minsan, ikaw yung lumalayo sa kanya) Siya yung nandiyan forever. Sa kanya lang natutupad ang katagang “Friends forever.” Siya yung tourist guide na nagtuturo sayo kung saan ka patungo. Siya yung gagabay sayo kung saan ba magandang pumunta - kung saan mas magiging maayos ang buhay mo. Siya rin ang driver na sasama sayo kahit saan. Siya yung hindi inaantok at nagugutom kahit super layo na ng byahe niyo. Siya yung driver na handang maghintay sa parking lot kapag naisipan mong magpakalayo layo muna. Naghihintay lang siya. At siya yung special someone mo na nagmamahal sayo ng walang hanggan, walang katapat at walang pagod. :)

Salamat Panginoon. Hindi pala ako nag-iisa sa buhay. :)

• Me: Hindi na natuloy yung outing natin.
• Friend: Oo nga eh! Busy sa work.
• Me: Tara!
• Friend: Sige! Basta hindi overnight ha?
• Me: Wow! High School lang?!

One year na ang “My Super Fan Girl” ang unang short film na dinirek ni Marcelo Santos III sa produksyon ng Otso Productions. Pinagbibidahan ito ng Real Life Couple na sina Jewel Greenland and Rafael Romillo.

Maraming salamat sa isang taong pagsuporta sa MSFG! Salamat sa mga tumulong mabuo ang pelikulang ito. Salamat sa mga nakasama namin sa MSFG.

Jewel Greenland and Rafael Romillo.

Margaret Don, Ang malalang bestfriend.

Romnel Taruc.

Jessa Alzaga, Eyn Panopio and Jude Sinahon.

Kimpoy Feliciano and Otso Productions.

Salamat sa inyong lahat! :)

Salamat din kay TJ Monterde at Makoy portado para sa “Ikaw at Ako” at “Sa Tuwina” :)

ninthsea:

God has imprinted His fingerprints on our skin right before we were born. It is His way of telling us that we are His. That is why at childbirth, infants almost look almost the same. And as babies, we enjoy the simplest things, like being fed, holding your older sister’s hair and never letting go and often times, music.

As we grow old, His fingerprints slowly fade. They become vague when we learn how to walk, and even more faded when we get to third grade. The joy is still there — the crayons and the day in the pool — but it’s much more complicated now. The greed grows. The lies tend to come often.

But even though His imprints on us slowly fade away, it will not disappear completely. Even as adults, these prints on us are still present. So little of them remains, but they still burn on us. Maybe they are scattered across your spine or in the shallow pool of your collarbones or maybe, just maybe, across your finger tips of your tongue.

How do we know where they are?

God’s fingerprints are on parts where our talents breathe easily.

We just need a little prayer. We just need to enjoy the simplest things. We just need to smile to strangers or share what we have, somehow. If we smile more and learn how to be happy with what we have at the present, maybe God’s imprints revive again. We are joyful.

And we become children once again.